150 kilometrów na godzinę 

Wiatr w porywach Skręca karki 

Mewą które wydziobują oczy rybą 

Zagubione kutry trzeszczą 

Wniebogłosy nad falami 

Słony piach tak bezczelnie 

Burzy przestrzeń między nami 



I czyja to wina? 

Nie wiem... 

Wodzi nas za nos przeznaczenie 



A latarnie, które kiedyś 

Były nam drogowskazami 

Teraz milcząc kataraktą 

każą iść za piorunami 

Tak bezsilni, bezradni 

wysyłamy SOSy 

Zanim wiatr 

Wiatr odnowy 

Pourywa nam głowy 



I czyja to wina? 

Nie wiem... 

Wodzi nas za nos przeznaczenie 



To on, to on 

Armagedon!


Mam swoich pięć punktów IQ

Gdzie mi tam do twoich dwudziestudwóch?



Nie myśleć chciałbym

Jak dzieli nas wiele

Nie myśleć chciałbym...

Zawsze będę już tym,

Który do powiedzenia nie ma tu nic



Mam swój metr i troch ponad pół

Gdzie mi tam do twoich niecałych dwóch?



Nie myśleć chciałbym

Jak dzieli nas wiele

Nie myśleć chciałbym...

Zawsze będę już tym,

Który do powiedzenia nie ma tu nic

Już zawsze będę już tym,

Który do powiedzenia nie ma tu nic



Pierwszym z brzegu

Obojętne, którym w szaro-burym szeregu

Jednym z wielu...

Pierwszym z brzegu

Obojętne, którym w szaro-burym szeregu

Jednym z wielu...