150 kilometrów na godzinę 

Wiatr w porywach Skręca karki 

Mewą które wydziobują oczy rybą 

Zagubione kutry trzeszczą 

Wniebogłosy nad falami 

Słony piach tak bezczelnie 

Burzy przestrzeń między nami 



I czyja to wina? 

Nie wiem... 

Wodzi nas za nos przeznaczenie 



A latarnie, które kiedyś 

Były nam drogowskazami 

Teraz milcząc kataraktą 

każą iść za piorunami 

Tak bezsilni, bezradni 

wysyłamy SOSy 

Zanim wiatr 

Wiatr odnowy 

Pourywa nam głowy 



I czyja to wina? 

Nie wiem... 

Wodzi nas za nos przeznaczenie 



To on, to on 

Armagedon!


Jestem drzewem kochają mnie dzieci

Jestem drzewem kochają samobójcy i psy

Jestem szczęśliwy i wieję na zachód

I choć niewiele mówię

Mam wielu przyjaciół



      Jest jak jest po co zmieniać wszystko

      Jest jak jest i tak

      Wszystko w końcu trafi szlag



Jestem drzewem kochają mnie dzieci

Jestem drzewem kochają kobiety, poeci

Jestem szczęśliwy chociaż jedną nogą w piachu

I choć niewiele mam wielu przyjaciół



      Jest jak jest po co zmieniać wszystko

      Jest jak jest i tak

      Wszystko w końcu trafi szlag