Ariadna

Nie duża nie mała nie ładna

Nie chuda nie gruba nie zgrabna

Nie mądra nie głupia niezaradna

Nie twoja nie moja nie żadnego z nas



      Ariadna... 



Ariadna 

Żelazna drewniana jedwabna

Nie żywa nie martwa namacalna

Niebieska nie biała nie czarna

Nie moja nie twoja nie żadnego z nas



      Ariadna...



Znałem ją przez siedem lat

Nie znałem przez piętnaście długich lat

Nie będę znał jej ani ja ani żaden z nas 

Ariadna 



Nie taka nie siaka nie żadna

 



Tak pomiędzy wierszami powiem ci

że gdybyśmy chcieli zbawiać świat

pewnie zostalibyśmy sami

A tak że nie chodzi nam o nic

może tylko o ciepłe strumienie powietrza

przekazywane z ust do ust 

jak istota człowieczeństwa



     To wtedy ty i ja i zawsze jeszcze ktoś



Zupełnie między nami powiedz mi

co zrobiłabyś gdybyśmy wreszcie 

zostali sami

A tak żyjemy w koszarach

jesteśmy celem w grze zwanej manewrami szczęścia

w której my

versus reszta społeczeństwa



      Tak ty i ja i zawsze jeszcze ktoś



ty i ja i zawsze jeszcze ktoś

pamiętam dobrze 

ruszały się firanki

i wszystko wokół

w zasadzie nieruchomo stały tylko okna i drzwi