Tak pomiędzy wierszami powiem ci

że gdybyśmy chcieli zbawiać świat

pewnie zostalibyśmy sami

A tak że nie chodzi nam o nic

może tylko o ciepłe strumienie powietrza

przekazywane z ust do ust 

jak istota człowieczeństwa



     To wtedy ty i ja i zawsze jeszcze ktoś



Zupełnie między nami powiedz mi

co zrobiłabyś gdybyśmy wreszcie 

zostali sami

A tak żyjemy w koszarach

jesteśmy celem w grze zwanej manewrami szczęścia

w której my

versus reszta społeczeństwa



      Tak ty i ja i zawsze jeszcze ktoś



ty i ja i zawsze jeszcze ktoś

pamiętam dobrze 

ruszały się firanki

i wszystko wokół

w zasadzie nieruchomo stały tylko okna i drzwi 



Świat nie kończy się na ich słowach 

nie kończy się na ich gestach

nie widzisz gdy nie chcesz

nie śmiejesz się prosto w twarz





      I zrozum to wreszcie



Że świat nie kończy się na ich szeptach 

nie kończy się na ich podniesionych rękach

nieważne są żadne słowa nasza miłość jest piękna





      I zrozum to wreszcie



Świat nie kończy się na ich myślach

nie kończy się na ich pętlach

nie słyszysz gdy nie chcesz 

nie śmiejesz się prosto w twarz 



      I zrozum to wreszcie



Że świat nie kończy się na firmamencie 

nie krąży tylko po najwyższych piętrach

Nie liczy się nic liczą się przyspieszone tętna



      I zrozum to wreszcie



nieważne są żadne słowa nasza miłość jest piękna

Nie liczy się nic liczą się przyspieszone tętna