Nieproporcjonalnie wiele rzeczy nas dotyczy

które mało nas obchodzą

Chyba więcej szczęścia mają

nie co ci się rodzą

a ci co umierają

Tamci wynaleźli bomby

Ci niezrozumiałe akty prawne

Trudno to wszystko zrozumieć 

Trudno w to wszystko uwierzyć naprawdę



      To mówię ja do Ciebie...



Wokół tyle jest przestrzeni

Co z tego kiedy ludzi jest za wiele

Jednoznacznie trudno orzec

Którzy to wrogowie

Którzy przyjaciele

Jedni wciąż się uśmiechają

Inni wypytują o rzeczy mało ważne

Trudno to wszystko zrozumieć

Trudno w to wszystko uwierzyć naprawdę



      To mówię ja do Ciebie...



Kiedyś kupię nóż i powyżynam wszystkich wkoło

Kupię nóż 

Zostawię tylko dwoje





      Tylko ja i ty....



Odchodzisz już trzydziesty raz

Trzydziesty raz zabierasz psa

W kuchni nie pachnie już smażonym jajkiem

Chyba naprawdę mało cię znam



Na szafce tu obok przy drzwiach

Niedokończona paczka fajek

Nasze radio wciąż gra

A ty odchodzisz trzydziesty raz



     Ale nie jest źle przecież wiem że i tak kochasz mnie

     Wszak  i ja kocham ciebie i tak



Odchodzisz już trzydziesty raz

Trzydziesty raz zostaję sam

Ale nie krzyczysz nie płaczesz nie trzaskasz drzwiami

Nawet nie przewracasz oczami



      Ale nie jest źle przecież wiem że i tak kochasz mnie

      Wszak i ja kocham ciebie i tak



Nie zapłacony prąd i gaz

Wyczerpany zapas wody (miodu)

Kto temu winien wszystkiemu no kto jak nie ja...



      Ale proszę cię

      Wróć do mnie