Odchodzisz już trzydziesty raz

Trzydziesty raz zabierasz psa

W kuchni nie pachnie już smażonym jajkiem

Chyba naprawdę mało cię znam



Na szafce tu obok przy drzwiach

Niedokończona paczka fajek

Nasze radio wciąż gra

A ty odchodzisz trzydziesty raz



     Ale nie jest źle przecież wiem że i tak kochasz mnie

     Wszak  i ja kocham ciebie i tak



Odchodzisz już trzydziesty raz

Trzydziesty raz zostaję sam

Ale nie krzyczysz nie płaczesz nie trzaskasz drzwiami

Nawet nie przewracasz oczami



      Ale nie jest źle przecież wiem że i tak kochasz mnie

      Wszak i ja kocham ciebie i tak



Nie zapłacony prąd i gaz

Wyczerpany zapas wody (miodu)

Kto temu winien wszystkiemu no kto jak nie ja...



      Ale proszę cię

      Wróć do mnie



potargany przez czas i przez miejsce 

spoza brudnych szyb paskudny jest świat 

matka boska na szczęście 

numer boczny dwa siedem siedem dwa 

brudnymi ulicami śródmieścia 

policjanci dziwki i blady strach 

farbowani mafiozi z przedmieścia 

każdy tutaj taką samą wartość ma 

i pewnie gdyby wybrać mógł 

wolałby zapalenie płuc a nie nóź 

wycelowany w kark 

wszystko byle nie tak 



bo nie wiadomo skąd zawieje wiatr 

nie wiadomo komu dzwony komu wystrzały 

i tak nie wiadomo skąd zawieje wiatr 

nie wiadomo komu zima komu upały 



potargana przez czas i przez miejsce 

na tle białego kitla paskudny jest świat 

ze sztandarami na wiejskiej 

w tłumie rozwrzeszczanych koleżanek szła 

trojka dzieci i mąż na zasiłku 

tutaj gdzie każda pora dnia jest zła 

ordynus ordynator klepał ją po tyłku 

za dekolt wrzucał koniczyny kwiat 

i pewnie znosiłaby to wszystko 

jeszcze długi czas gdyby nie zatruta igła 

bakteryja - wszystko byle nie tak 



bo nie wiadomo skąd zawieje wiatr... 

i ty tez nie mów nic 

no może prócz tego że zależy ci 

nie planujmy lat 

wszystko byle nie tak