Odchodzisz już trzydziesty raz

Trzydziesty raz zabierasz psa

W kuchni nie pachnie już smażonym jajkiem

Chyba naprawdę mało cię znam



Na szafce tu obok przy drzwiach

Niedokończona paczka fajek

Nasze radio wciąż gra

A ty odchodzisz trzydziesty raz



     Ale nie jest źle przecież wiem że i tak kochasz mnie

     Wszak  i ja kocham ciebie i tak



Odchodzisz już trzydziesty raz

Trzydziesty raz zostaję sam

Ale nie krzyczysz nie płaczesz nie trzaskasz drzwiami

Nawet nie przewracasz oczami



      Ale nie jest źle przecież wiem że i tak kochasz mnie

      Wszak i ja kocham ciebie i tak



Nie zapłacony prąd i gaz

Wyczerpany zapas wody (miodu)

Kto temu winien wszystkiemu no kto jak nie ja...



      Ale proszę cię

      Wróć do mnie



Upadły wszystkie rządy 

Wyginęły niemrawe koalicje 

Śmiercią naturalną zeszły wojsko i policja 

Stoi twardo na nogach 

Kulawy dotąd system edukacji 

Pręży się i szczerzy 

Do kwitnącej wkoło demokracji 

Nikt nikogo nie goni 

Nie krzyczy nikt już więcej i więcej 

Stoimy jacyś niespokojni 

Pocą się i drżą nasze ręce 



Bo człowiek nie jest taki 

co by siedział w cieniu 

Chciałby się buntować 

No ale nie ma przeciw czemu 



Nikomu już nie w głowie 

Sny o płonącym Babilonie 

Dzieci rewolucji dawno już sypiają spokojnie 

Nikomu niepotrzebne 

Wojny o pokój ochrzczone sakramentem 

Czary mary i przekleństwa 

Gilotyny, wentyle bezpieczeństwa 

Słońce świeci wysoko 

Kwiaty zapomniały już smak kwaśnego deszczu 

Jednak my mamy oczy otwarte szeroko 

Dla nas coś zawsze wisi w powietrzu 



Bo człowiek nie jest taki 

co by siedział w cieniu 

Chciałby się buntować 

No ale nie ma przeciw czemu 



Jaki piękny świat x3 

Wokół nas 

Jaki piękny świat x3 

Wokół nas 

Jaki piękny świat x3